ब्रजेश खनाल, लेखक
फिल्मी लेखक र अभिनेतासमेत हुन् ब्रजेश ।
तर, ‘यायावर’ सार्वजनिक भएपछि उनको परिचयमा ‘उपन्यासकार’ पनि थपिएको छ ।
बेलाबखत पत्रपत्रिकामा चोटिला टिप्पणी पनि लेख्छन् ।
चार दशकअघि नेपाली साहित्यमा जासुसी
उपन्यास लेखन आरम्भ गर्ने श्रीधर खनालका छोरा ब्रजेश आफ्ना बारेमा के
भन्छन् त ? उनका विचारमा मान्छे तीनखालका हुन्छन्, जसमा ब्रजेश दोस्रो
कित्तामा पर्छन् । नेपाली लेखन क्षत्रेमा असाध्यै चर्को गुटबन्दी हुने
गरेकोमा उनी चिन्तित देखिन्छन् ।
आजभोलि केमा ब्यस्त हुनुहुन्छ ?
- पत्रपत्रिकाका नियमित
स्तम्भ, खत्र्याकखुत्रुक बाहेक जुनेली उपन्यास लेख्दैछु । यायावर
पढ्नेहरुले जुनेलीलाई अथाह प्रेम गरे । उनीहरुले जुनेलीमाथि अन्याय भयो भने
। त्यसैले जुनेलीको कोणबाट त्यही पेरिफेरीमा नयाँ उपन्यास बुन्दैछु ।
उही कथावस्तु ?
-होइन, धेरै फरक हुन्छ । कथा अर्कै हुन्छ । परिवेश एउटै भए पनि अनेक आयाम आउँछन् ।
६० बढी फिल्म लेख्नु भा’ मान्छे । अहिले फिल्म लेखन छाड्नु भा हो ?
-चटक्कै छाड्या होइन । पहिले असाध्यै धेरै लेखियो । आएका अफर कुनै पनि छाडिएन । अहिले अलि चुजी भा छु ।
फिल्मले तपाईंलाई छाड्या हो कि तपाईँले फिल्मलाई ?
-वर्षका एक दुईवटा अहिले पनि लेखिराख्या
छु । एक दुईवटा लेखेर पनि गुनासो छैन । रेटमा कम्प्रमाइज गर्दिँन ।
एगि्रमेन्ट गर्दा शतप्रतिशत भुक्तानी लिएर मात्र काम थाल्छु । कसरी फिल्मले
मलाई छाडेको भन्ने ?
फिल्ममेकरहरु बेइमान छन् भनिन्छ, लेखकस्व उठाउन त थुप्रै बांकी होला है ?
-छ थुप्रेसँग । कसैसँग १७ हजार, कसैसँग १० हजार, कसैसँग ३ हजार । सबैसँग उठाउने हो भने ३-४ लाख उठ्छ । तर मैले धाउने गरेको छैन ।
थुप्रै फिल्ममा अभिनय गर्नु भो । नजिकैबाट नियाल्नु पनि भो । अहिलेको फिल्मको धार कतातिर गइरहेको छ ?
-पहिला कुनै पनि काम गर्दा अनुभव
चाहिन्थ्यो, सिक्नु पथ्र्यो । अहिले प्रविधि सहज हुँदै गयो । हरेक मान्छेले
सिनेमा बनाउन थाल्यो । फरकका नाममा बौलठ्ठी सिनेमा बन्न थाले । बम्बैया
फर्मुला त्याग्न नसक्ने र नयाँका नाममा जे पायो त्यही गर्ने चक्कीको घानमा
पिसिइरहेको छ, नेपाली फिल्मी । हामीलाई यी दुवैको वीचको धारको खाँचो हो ।
अहिले त जो पनि निर्देशक बनिरहेछन् । मानौं निर्देशक बन्नु साह्रै सजिलो काम हो । तपाईंलाई चाहिँ निर्देशक हुने रहर पलाएन ?
-विनोद शेरचनको लगानीमा फिल्म बनाउने भनेर
घोषणै गरेर बसेको छु नि । गतवर्षको माघमै साइत गरेको । तर नेपाली फिल्म
भन्नासाथ वितृष्णा हुने र आवश्यकताभन्दा बढी भीडभाड भएकोले यो भीडभाडमा
मिसिनु हुँदैन भनेर थाती राख्या छौँ ।
यायावर उपन्यासमा तपाईंको अनुभव कति प्रतिशत मिसिएको छ ?
-प्रशस्तै छ । अरु अनुभव पनि छन् । एउटा
पात्रमा १५-२० जनाको अनुभव मिसिएको पनि छ, एउटाका कुरा धेरै पात्रमा छरिएको
पनि छ । उपन्यासका धेरै कुरा सत्य छन् ।
बैकुन्ठे भान्से भएका बेला दालमा पिसाब गरेको कुरा पनि सत्य हो त ?
-सुनेको कुरा बुनेको हुँ । तपाईँ पावरमा
हुनुहुन्छ, प्रतिकार गर्न सक्तैन भनेर कसैमाथि अति गरिरहनु भएको छ । तर
तपाईंले ढुक्क नहुनु भए हुन्छ । किनकि उसले कुनै न कुनै रुपमा प्रतिकार
गरिरहेको हुन्छ भन्ने कुरा देखाउन खोज्या हो । त्यो कुरा पढेपछि एकजना
पाठकले आफूकहाँ काम गर्ने मान्छेलाई अझ राम्रो गर्न थालेँ पनि भन्या थिए ।
बैकुन्ठेलाई यौनतृप्तिका सवालमा त्यति विचरा किन बनाउनु भा नि ?
-उपन्यासमा सामान्यतः हिरो बनाइन्छ
पात्रलाई । तर मान्छे जीवनमा सधैँ हिरो हुँदैन । त्यही कुरा देखाउन खोजेको
हुँ । खासमा त्यो सन्दर्भ ६० नाघेका एकजना मान्छेले सुनाएको अनुभव हो ।
आत्मीय प्रेम विना पेशेवारहरुसँग यौनसम्पर्क राख्दा कस्तो हुन्छ भनेर
अनुभवका लागि उनी दुईचोटि गए रे । तर पहिलोचोटि अनुहार देखेरै दिक्क लाग्यो
रे । यस्तो त पशुले मात्रै गर्न सक्छ भनेर फर्के रे । अर्कोचोटि चै
केटीलाई देखेर दया लाग्यो रे । सत्य असत्य उनै जानून । मलाई चाहिँ रमाइलो
लागेर उपन्यासमा राखेको हुँ ।
जुनेली लगायतका अरु पात्रहरुलाई पनि त्यति साह्रै दयालाग्दा चाहिँ किन बनाउनु भा नि ?
कतिपय अवस्थामा हामीले आफैँप्रति पनि
नराम्रो गरिराख्या हुन्छौँ । जिन्दगीका वास्तविक पात्र जस्तै बनाउन खोज्या
हो । लेख्दै जाँदा कति ठाउँमा मलाई समेत बैकुन्ठेप्रति रिस उठ्थ्यो । कतिपय
ठाउँमा कालोरामको माया लागेर आउँथ्यो ।
उपन्यासमा अश्लिल शब्दहरु अलि बढी भएनन् ?
-कथा र पात्र अनुसार सुहाउँछ भने किन
प्रयोग नगर्ने ? साहित्यमा कमै लेखिए पनि अचेल प्रायः युवाले बोल्छन् ।
हामी सुनिराख्या हुन्छौँ । अझ पुलिस इन्सपेक्टरहरुका लागि त अश्लिल बोल्नु
दालभात खाएजस्तै हो । खासमा मैले दुनियाँमा जे भइरहेको छ, त्यही देखाउन
खोज्या हो ।
आफूले आफैँलाई मूल्याङ्कन गर्दा ब्रजेश खनाल कस्तो मान्छे हो ?
-मान्छे तीन किसिमको हुन्छ रे । पहिलो,
आफूले दुःख पाएर पनि अरुलाई राम्रो गरुँ भन्ने । दोस्रो, आफूलाई हानी
हुँदैन भने अरुलाई पनि दुःख नदिउँ भन्ने । तेस्रो, आफूलाई फाइदा हुँदैन भने
पनि अरुलाई दुःख दिन नछाड्ने ।
म दोस्रोमा पर्छु । केही राम्रा गुण छन्,
केही नराम्रा । सबैका लागि चाहेर पनि म राम्रो हुन सक्तिन । जानीजानी
कसैलाई दुःख दिन पनि चाहँदिन ।
आफूसँग कत्तिको रिसाउनु हुन्छ ?
-रिसाउँदिन । किनकि के गर्छु के गर्दिन भन्ने कुरा आफ्नो नियन्त्रणमा हुन्छ । किन रिसाउने ?
पहिला त खुब रिसाहा हुनुहुन्थ्यो हैन र ?
-रिसाउने कुरा उमेर अनुसार फरक हुने रहेछ ।
पहिला मोटरसाइकल चलाएर हिँडिराख्या बेला कसैले अगाडि थुकिदियो, बाइक
मोडिदियो भने पनि रिस उठ्थ्यो । अहिले रिस उठ्ने कुरा गौण हुन्छ ।
यस्तो परिवर्तन कसरी आयो नि ?
-ओशोको एउटा उक्ति पढेपछि । त्यसमा उहाँले
भन्नुभाछ, कसैले केही दिन्छ भने नस्वीकार्दे, नस्वीकारेपछि तेरो हुँदै भएन
नि । गाली पनि त्यस्तै हो भन्ने भएपछि मैले रिसाउनै छाडिदिएँ ।
कुनै बेलाका चर्चित लेखक श्रीधर खनालको छोरा भएकै कारण जीवनमा कुनै अफ्ठ्यारो आइलागेन ?
-८-९ कक्षा पढ्दा कथा लिएर गोरखापत्रमा छाप्न जाँदा पत्याउँदैनथे र अलि गाह्रो भयो । त्यसपछि त्यस्तो भएन ।
विपरीत लिंगीका के कुराले आकषिर्त गर्छ तपाईँलाई ?
-विचारले । मानसिक रुपमा कुन धरातलमा छ
भनेर हेर्छु । १५ मिनेट कुरा गर्नका लागि विषय नै नहुने मान्छे जतिसुकै
सुन्दर भए पनि मेरो कुरा मिल्दैन । सुन्दरताले छिनभरका लागि आकषिर्त गरे
पनि त्यो छिनभरमै समाप्त हुन्छ ।
उमेरमा त अफर गर्ने धेरै थिए होलान् । अहिले तिनलाई कहीँ कतै देख्दा …..?
-हरेक मान्छेको जीवनमा अफर आउँछन् ।
मिडियामा भएकाले अलि बढी नै अफर आए होला । त्यस विषयमा मैले केही सोच्दै
सोचिन । अहिले त झन् वास्तै हुँदैन ।
लेखन क्षेत्रका कमजोरी के-के देख्नु हुन्छ ?
-असाध्यै चर्को गुटबन्दी देखेँ । आफ्नो
समूहको मात्रै राम्रो भन्ने, चर्चा गर्ने तर अरुको पढ्दै नपढ्ने । भरसक
लेखकै नमान्ने । अर्को कुरा विश्वसाहित्य पनि अध्ययन कम गर्छन् हाम्रा लेखक
। घरभरि किताब बटुले पनि पढ्दैनन् । नबटुल्ने त झन् धेरै छन् । पढिहाले
भने पनि हिन्दी साहित्य पढ्छन् । मार्खेज को हो भनेर बुझ्न स्पेनिश नै
पढ्नु पर्छ । हामी कहाँ त्यो छैन ।
तपाईंका चै खास कमजोरी के-के हुन् ?
म असाध्यै चन्चल थिएँ । अभिनय, चलचित्र
लेखन, रेडियो प्रोग्राम सन्चालन सबै गरेँ । सुखद कुरा, केहीमा पनि असफल
भइनँ । यद्यपि अहिले आएर सोच्दा त्यो मेरो कमजोरी थियो । त्यति धेरै अस्थिर
नभइ एउटा क्षेत्रमा मात्र हात हालेको भए हुन्थ्यो जस्तो लाग्छ ।
यायावरजस्तै हुँदोरहेछ मान्छे । यो कुरा अलि पहिल्यै महसुस भइदिएको भए अलि
सशक्त रुपमा उभिन्थेँ कि ? यसो भन्दैमा गुनासोचाहिँ छैन फेरि ।
|
|
ब्युरोका अनुसार उनीहरुले इन्फोडेभलपर्स प्रालिले बैकिङ तथा सहकारीसम्बन्धी कामका लागि बनाएको सफ्वेयरको सोर्सकोड चोरी गरेर आफ्नो कम्पनीको नाम राखी विभिन्न सहकारीलाई बिक्री गरेको अनुसन्धानमा खुलेको छ।
प्रहरीका अनुसार सुविधानगरमा रहेको एसिएम इन्फोटिच नेपाल, बनेपाको नेटलिंक आइटी सोलुसन प्रालि र कलेज अफ आइटी संसारमा संलग्नहरु ठगीमा संलग्न देखिएका छन्।
एसिएममा काम गरेका उमेश खत्रीले इन्फोडेभलपर्समा काम गर्ने देवेन्द्र खत्रीबाट सफ्टवेयरको कोड लिएर परिमार्जन गरी नयाँ नाम राखेको खुलेको अनुसन्धान अधिकारीले बताए।
ब्युरो अधिकारीका अनुसार उनीहरुलाई सफ्टवेयरको सोर्सकोड फेर्न भारतीय नागरिक पालसकुमार घोषले सहयोग गरेका थिए। उनले सफ्टवेयरको सोर्सकोड अनधिकृत रुपमा परिमार्जन र परिवर्तन गरी प्रमनराज शाक्यले कोम्यान नाम राखेर १५ देखि १५ हजारसम्ममा विभिन्न सहकारीलाई बिक्री गरेको अनुसन्धानमा खुलेको छ।
एसिएम इन्फोमा काम गर्ने मनोज यादवले समेत कोड लिएर अनधिकृत परिमार्जन र परिवर्तन गरी नेटलिंकका सञ्चालक सुनिल पोटेलाई फाइनसफ्टको नाममा दिएका थिए। पोटे र उनको ऐजेन्ट कलेज अफ आइटी संसारका सञ्चालक सरोज सुवालले सोही सफ्टवेयर विभिन्न सहकारीलाई बिक्री गरेको ब्युरोको प्रारम्भिक अनुसन्धान प्रतिवेदनमा उल्लेख छ।
ब्युरोका अनुसार उनीहरुले विभिन्न कम्पनीसँग सफ्टवेयरको वार्षिक नवीकरण शुल्कका रुपमा ५ देखि १५ हजारसम्म लिने गरेका थिए। अनुसन्धानक्रममा उनीहरुले सफ्टवेयरको स्वामित्व रहेको कम्पनीलाई करिब ६० लाख ठगी गरेको देखिएको अनुसन्धानरत अधिकारीले बताए। ब्युरोले पक्राउ परेकालाई विद्युतीय कारोबार ऐनअनुसार कारबाही प्रक्रिया अगाडि बढाएको छ।
|
|
'तिघ्रामा रक्सी खन्याएर चाटेको दृश्य हटाउने'- यस्तै लेखिएको थियो एक चलचित्रको केन्द्रीय चलचित्र जाँच समितिले प्रदान गर्ने सार्वजनिक प्रदर्शन अनुमतिपत्रमा। यो एउटा नेपाली चलचित्रले पाएको एडल्ट अनुमतिपत्रको केही अंश मात्र हो। यस्ता सेन्सर गरिएका दृश्य एवं संवादका उदाहरण प्रशस्तै छन्।
केन्द्रीय चलचित्र समितिले चलचित्रको अवस्था हेरी सार्वजनिक प्रदर्शनका लागि तीन प्रकारको अनुमतिपत्र दिँदै आएको छ। पहिलो युनिभर्सल अर्थात् सबैले हेर्न मिल्ने, दोस्रो प्यारेन्ट्स गाइडेड अर्थात् अभिभावकको साथमा मात्र हेर्न सकिने थि्रलर चलचित्र तथा तेस्रोमा उमेर पुगेका अर्थात् १६ वर्ष पुगेका वयस्कले मात्र हेर्न मिल्ने एडल्ट अनुमतिपत्र।
एडल्ट भन्नाले १६ वर्ष पुगेका वयस्कले मात्र हेर्न सक्ने भनिएको हो। तैपनि यसले समाजलाई यौनजन्य गतिविधिमा लाग्न प्रेरित गरिरहेको समाजशास्त्रीहरूको भनाइ छ। अश्लीलताले चलचित्र चल्छ भन्नु भ्रम नै हो। राम्रो फिल्म चल्न अश्लीलताको आड लिनु नपर्ने कुरा बताउँदै नेपाली चलचित्रका नियमित दर्शक सन्दीप राई भन्छन्- राम्रो फिल्म चलिहाल्छ छाडा हुँदैमा चल्ने होइन।
विगतमा एडल्ट अनुमति प्राप्त नेपाली चलचित्रले खासै व्यापार पनि गरेका छैनन्। त्यसबाहेक समाजले कतिसम्म पचाउँछ भन्ने कुरा निर्माता-निर्देशकले हेक्का राख्नुपर्ने फिल्म सेन्सरबोर्डका अध्यक्ष नारायणप्रसाद सञ्जेल बताउँछन्। चलचित्र विकास बोर्डका प्रवक्ता अनुपम निरौला भन्छन्- नेपाली चलचित्रमा बढिरहेको अश्लीलतालाई निरुत्साहित गर्नुपर्छ। सीधै देखाउनुभन्दा त्यही कुरालाई फरक प्रस्तुतिबाट बुझाउन सकिने उनको तर्क छ। बुझ पचाएकाहरूलाई त चिन्ता नहोला तर नेपाली चलचित्रमा निरन्तर लागिरहेका अन्य निर्माता, निर्देशक एवं कलाकारहरूलाई यस्ता चलचित्र बन्ने क्रम नरोकिए काम गर्न गाह्रो हुन्छ भन्ने तर्क पनि निरौलाको छ।
बार गर्लको प्रवेश
बार डान्सरबाट नेपाली चलचित्रमा उदाएकी हुन् नायिका पुजना स्त्री। उनले नेपालमा पहिलो पल्ट बिकिनीमा फोटोसुट गराएकी थिइन्। उनको फिल्ममा किस सिन र बेड सिन लगभग छुट्दैन। यसरी नै नेपाली समाजमा अहिले क्याबिन रेस्टुराँहरूमा कार्यरत युवतीहरूको प्रवेशले नेपाली चलचित्र बढी छाडा भएको कलाकार सिर्जना सुब्बा बताउँछिन्। 'केही प्रतिशत मात्र राम्रा कलाकार छन्,' उनले भनिन्- हामीजस्ता कलाकारको पारिश्रमिक नै घटाइदिए तिनीहरूले। हामी स्त्रिmप्ट पढ्छौं अनि पारिश्रमिकमा कुरा मिलेपछि मात्र अनुबन्धित हुन्छौं। उनीहरू त फोनकै भरमा मान्छन्। कुनै पनि दृश्य दिन आपत्ति मान्दैनन्। उनले कटाक्ष गर्दै भनिन्- पोर्न स्टार सन्नी लिओनलाई शरीर देखाउन के-को आपत्ति ? सुनेकी छु त्यस्ता केटीहरूले निर्देशकलाई निर्माता पनि खोजिदिने गरेका छन्।
चलचित्र नायिका भएपछि आफ्नो 'रेट' बढ्ने भएकाले पनि त्यस्ता युवातीहरूको प्रवेश बाक्लिएको उनको आरोप छ। त्यसैले पनि नेपाली चलचित्र अश्लील देखिन थालेको छ। उनीहरू चलचित्र विकास बोर्ड तथा केन्द्रीय चलचित्र सेन्सर समितिलाई नै चकित पार्ने खालका दृश्यमा काम गरिरहेका छन्। समितिले टुलुटुलु हेर्नुपर्ने बाध्यता छ। सेन्सरबाट अनुमति प्राप्त चलचित्र भए पनि त्यस्ता चलचित्र घरपरिवारसँग हेर्न सकिँदैन।
चलचित्रका बारेमा नबुझी एकै पटक निर्माता-निर्देशक बन्न आउनेहरूको जमातका कारण पनि यस्तो हुन गएको सुब्बा बताउँछिन्। जो हिरोइनसँग रमाइलो गर्न पाइने, सँगै खानपिन र डेटिङ जान पाइने कुरामा लोभिएर आएका हुन्छन्। सी ग्रेड चलचित्रका लागि उनीहरू नै तयार हुन्छन् जो पढेर-बुझेर यो क्षेत्रमा आएका छैनन्।
सुब्बा भन्छिन्- सबै निर्माता-निर्देशकलाई दोष लगाउन मिल्दैन। बाध्यता भन्दै उत्ताउलो दृश्य दिनु युवतीहरूको पनि कमजोरी हो। आफ्नो देशको परिवेश एवं समाजको पनि ख्याल गर्नुपर्छ। सम्बन्धित निकायले चलचित्रसँगै कलाकारको ग्रेड पनि छुट्याउनुपर्छ।
चलचित्र निर्माता संघका अध्यक्ष राजकुमार राई पनि अहिलेका कतिपय निर्माताको यस्तो क्रियाकलाप स्वीकार गर्छन्। लामो समयदेखि काम गर्दै आएका निर्माताहरू त्यस्ता छैनन्, राई तर्क गर्छन्- निर्माताहरूले नेपाली मूल्य-मान्यता, रीतिरिवाज एवं परम्पराको ख्याल गर्नुपर्छ।
त्यसो त चलचित्र विकास बोर्डका प्रवक्ता अनुपम निरौला पनि नेपाली चलचित्रमा अश्लीलता बढेको कुरा स्वीकार गर्छन्। निरौला भन्छन्- कतिपय निर्माता-निर्देशक यस्तै चलचित्र चल्ने भ्रममा छन्। बोर्डमा पहिलेभन्दा अश्लील खालका चलचित्र निर्माण इजाजत लिन आउनेहरूको संख्या बढेको उनको भनाइ छ। यो कुरामा केन्द्रीय चलचित्र जाँच समितिका अध्यक्ष नारायणप्रसाद सञ्जेल पनि सहमत छन्ा्। अहिले सबैले हेर्न मिल्ने चलचित्रभन्दा वयस्कले हेर्ने खालका चलचित्र निर्माणमा निर्माता-निर्देशकहरू केन्दि्रत भएको शर्माको अनुभव छ।
एक समय फिल्मी बजारमा रेखा थापाको मिनीस्कर्टको चर्चा कम थिएन। त्यतिबेला छोटा पहिरनकै कारण चलचित्र चल्ने टिप्पणी पनि गरियो। नेपाली चलचित्र नचलिरहेको खडेरीमा अन्ततः लुट र चपली हाइटले पैसा कमाए। ती दुई चलचित्रले प्रस्तुत गरेको शैलीबाट मात्र चलचित्र चल्ने विष्लेषण गर्दै निर्माताहरू तिनकै भद्दा नक्कल गर्न लागिपरेका छन्। उनीहरू समाजको वास्तविकता ख्याल नगरी वयस्क चलचित्र बनाउन उद्यत् छन्।
कलाकार
अहिले कपडा खोल्ने, अश्लील र उच्छृंखल संवाद डेलीभर गर्ने, बलात्कारको सिन, बेड तथा किस सिन दिने नायिकाहरूको कमी छैन। चलचित्र पाउन वा आफूलाई चर्चामा राखिरहन त्यस्ता दृश्य दिन पछि पर्दैनन् कलाकारहरू। उनीहरूले अभिनय गरेका प्राय सबै चलचित्रले एडल्ट सर्टिफिकेट पाएका छन्। त्यसैले उनीहरूलाई एडल्ट नायिका भन्दा फरक पर्दैन। जिया केसीको एटीएम, बर्बाद र रंग वे तीनवटै चलचित्रले एडल्ट सर्टिफिकेट पाएको छ। उनले लगाएको पहिरन, डायलग डेलिभरी, नायकसँग दिएका अन्तरंग दृश्य आदिका कारण ती चलचित्रलाई यो दर्जामा राखिएको हो। जियासँगै एटीएममा सोनिया शर्मा र सविना कार्की पनि छन्। यस्तै बिनिता बराल आफ्नो डेब्यु फिल्म चपली हाइटबाट रातारात हिट भइन्।
उनको सेक्सी हाउभाउ एवं दुई नायक आमिर गौतम र राज घिमिरेसँगको अन्तरंग दृश्यका कारण चपली हाइट पनि एडल्ट सर्टिफिकेट पाउने चलचित्र बन्यो। बिन्दासकी सुष्मा कार्की पनि एडल्ट नायिकामा पर्छिन्। उनको चलचित्र बिन्दासले एडल्ट सर्टिफिकेट पाएको छ। चलचित्र बिन्दासमा उनको पोस्टरको चर्चा पनि कम भएन। चलचित्र मेरो जीवन साथीमा राजेश हमालसँग बेड सिन दिएकी थिइन् सुष्माले। पूजना स्त्रीले पनि रक्षामा बेड सिन दिएकी छिन्। अरुण्ािमा लामा चलचित्र किन-किनमार्फत हट नायिकाका रूपमा उदाउने तयारीमा छिन्। उक्त चलचित्रमा उनले अभिनेता राजेश हमालसँग बेड तथा किस सिन दिएकी छिन्। चलचित्र किन-किनले पनि एडल्ट अनुमतिपत्र पाएको छ।
संख्या बढ्यो
विगतका वर्षहरूमा नेपाली चलचित्रमा केन्द्रीय जाँच समितिले केही चलचित्रलाई मात्र एडल्ट (१६ वर्षदेखि माथिका उमेरले मात्र हेर्न मिल्ने) प्रमाणपत्र दिँदै आएको थियो। पछिल्लो समयमा भने एडल्ट सर्टिफिकेट पाउने चलचित्रमा ठूलो मात्रामा वृद्धि भएको तथ्यांकले देखाएको छ। आर्थिक वर्ष ०६९/७० मा दुई दर्जन चलचित्रले एडल्ट प्रमाणपत्र पाए। केही वर्षअघि चलचित्र पलपलमाले एडल्ट सर्टिफिकेट पाएको थियो। त्यसपछि भने लुट र चपली हाइटले फरक स्वादको चलचित्रको नाममा अश्लील संवाद र दृश्यको बाढी लगाएको कुरा बताउँदै केन्द्रीय चलचित्र जाँच समितिका अध्यक्ष नारायणप्रसाद सञ्जेलले भने- नेपाली चलचित्रमा बढ्दो अश्लीलताले समाजमा नकारात्मक असर पारिरहेको छ। कतिपय चलचित्र परिवारसँग बसेर हेर्नै नसकिने खालका छन्। फरक कथा र नयाँपनको नाममा समाजमा नपच्ने खालका दृश्य र संवाद हाल्ने गरिएको छ। लुट र चपली हाइटपछि नयाँ कलाकारले शरीर नखोली अघि बढ्नै नसक्ने प्रवृत्तिको विकास भएको छ।
चलचित्र निर्माण, प्रदर्शन तथा वितरण ऐन- २०२६ अनुसार बनेको नियमावली- २०५७ मा नेपालको अन्तिरिम संविधान- २०६३ को मूल भावनाविपरीत हुने विषय, मुलुकको सार्वभौमसत्ता, अखण्डता, शान्ति-सुरक्षा र संस्कृतिमा आँच आउने विषय र नेपाल नागरिक वा कुनै जनजाति विशेषका बारेमा रुग्ण, नग्न चित्रण छायांकन गर्न नपाइने, राष्ट्रिय प्रतिष्ठामा आँच आउने किसिमका दृश्यहरू छायांकन गर्न नदिने, निषेधित क्षेत्रमा छायांकन गर्न नपाइने आदि कुरा उल्लेख छ। ऐनमा निर्माताले चलचित्रको निगरानी राख्ने सरकारी अधिकारीलाई आफ्नै खर्चमा चलचित्र छायांकनको अनुगमन गर्न लगाउनुपर्ने व्यवस्था छ तर नेपाली चलचित्रका कुनै पनि निर्माता वा निर्देशकले त्यसो गरेको पाइँदैन।
कन्फ्युजमा बोर्ड र जाँच समिति
जब चलचित्र लुट र चपली हाइटले सुस्ताएको नेपाली चलचित्र व्यवसायमा पनि पैसा कमाए, त्यसपछि एक थरी निर्माता-निर्देशकहरूको दिमागमा त्यही छाप पर्यो। यस्तै दृश्य र संवाद भए त चल्ने रै'छ भन्ठान्नेहरू बढे। उनीहरू ए ग्रेडका राम्रा कलाकारलाई भन्दा सी ग्रेडका कलाकारसँग यस्ता खालका चलचित्र बनाउन तम्सिए। उनीहरूलाई स्थापित कलाकारको स्टारडम आवश्यक परेन। मात्र कसले यौन दृश्य दिन सक्छ र छाडा बोल्न धकाउँदैन, उसकै खोजी हुन थाल्यो। चलचित्र विकास बोर्ड तथा चलचित्र केन्द्रीय जाँच समितिको कमजोरीको फाइदा उठाउनेहरूका कारण पनि नेपाली चलचित्र अश्लीलतामा केन्दि्रत हुँदै गएको छ। सरकारी कर्मचारीहरू आफ्नो जिम्मेवारीबाट पन्छिन् खोज्ने तथा निर्माता-निर्देशकसँग किन नराम्रो हुनु भन्ने धारणा विकास भएकाले पनि यसो भएको हो। त्यसबाहेक चलचित्र निर्माण इजाजत दिने बोर्ड एवं चलचित्र निर्माण भएपश्चात् अन्तिम जाँच समितिको आपसी द्विविधाका कारण पनि यस्तो स्थिति आएको हो।
© From साप्ताहिक
 |
अमेरिकामा हालै भएको एक शोधले निकै अनौठो तथा रोमाञ्चक तथ्य बाहिर ल्याएको छ
। शोध अनुसार अमेरिकामा बालिकाहरु ६ वर्षदेखि नै आफुलाई सेक्सको सामानका
रुपमा बुझ्न थाल्छन् । यसअघिका विभिन्न शोधले महिला तथा किशोरकिशोरीहरुले
मात्र आफुलाई सेक्सको सामान सम्भिmने गरेको देखाएको थियो तर पछिल्लो
अध्ययनले उमेर पुगेका युवतीहरुले मात्र नभै बालिकाहरुले समेत आफुलाई यस्तो
सम्भिmने गरेको तथ्य पत्ता लगाएको हो ।
जर्नल
अफ सेक्स रोल्समा छापिएको समाचार अनुसार नक्स कलेजका मनोवैज्ञानिकहरुले
शोधका क्रममा ६ देखि ९ वर्ष उमेर समूहका बालिकाहरुमा अध्ययन गरेका थिए ।
त्यसक्रममा उनीहरुले कागजको गुडियाको प्रयोग गरे । ६० जना बच्चीहरुलाई दुइ
प्रकारका गुडिया देखाइयो । ती मध्ये एक प्रकारका गुडियालाई कामुक तथा टाइट र
छोटा पहिरन लगाइयो भने अर्काथरी गुडियालाई लामा लुगा लगाइदिएको थियो ।
शोधकर्ताहरुले त्यसपछि बालिकाहरुलाई
मनपर्ने तथा आफु त्यस्तै बन्न चाहने खालको गुडिया रोज्न लगाए । त्यसक्रममा
६८ प्रतिशत बालिकाहरुले आफु सेक्सी गुडियाजस्तै सेक्सी देखिन चाहने बताए ।
सयमा ७२ जनाले लामा लुगा लगाएको भन्दै छोटा लुगा लगाएको गुडिया लोकप्रिय
हुने धारणा राखे ।
शोधकर्ता क्रिस्टी स्टारका अनुसार
बच्चीहरु समेत आफुमा सेक्स अपिल होस् भन्ने चाहन्छन् । आफुमा सेक्स अपिल
भएमा आफु पपुलर बन्न सक्ने र यसको सामाजिक फाइदा हुने धारणा उनीहरुमा हुन्छ
।
|
|
कुनै बेला सडकमा गीत गाउँदै हिड्ने गायक रामकृष्ण ढकाल गीत संगीतबाटै
करोडपति बने । तर, पछिल्लो समय उनी फेरी सडकमै झरेको चर्चा चल्न थालेको छ ।
भैंसेपाटीमा रहेको उनको घर लिलामीको सूचना पत्रिकामा छापिएपछि उनी फेरि
सडकमै आइपुगेको हल्ला चल्न थालेको छ । आफ्नो हैसियतभन्दा बढि खर्च गर्ने,
फेरी-फेरी गाडी चढ्ने र महंगो घरमा बस्ने शौखका कारण उनी धरासायी भएको
टिप्पणी हुने गरेको छ ।
शुक्रबार
प्रकाशित साप्ताहिकलाई अन्र्तवार्ता दिंदै उनले घर लिलामी भएपनि आफु सडकमा
आइ नसकेको र अझै आफुसंग पर्याप्त सम्पत्ति भएको दावी गरेका छन् । आफुले
भर्खरै कियाको नयाँ स्र्पोटेज गाडी किनेको र हात्तिगौडाको घर पनि रहेको
भन्दै ढकालले भने- अहिले पनि मेरो स्टाण्डर्ड घटेको छैन ।
हात्तिगौंडाको घर हुँदाहुँदै आफन्तको नजिक बस्न एक सहकारीको अनुरोधमा दुई करोडमा घर किनेको जानकारी दिंदै उनले सहकारीले बदनियतपूर्ण ढंगले आफ्नो बेइज्यती गरेको बताए । मासिक ३ लाख रुपैयाँका दरले पाँच बर्षमा पैसा चुक्ता गर्ने सर्तमा घर लिएको भएपनि नियमित आम्दानी घट्दा पैसा तिर्न नसकेको उनले स्वीकारे । तर, सहकारीले घर दिंदा पनि नियम मिचेर दिएको र पछि लिलामीको सूचना निकाल्दा पनि बदनाम गर्ने उद्देश्य राखेको उनले बताए । ७० लाख रुपैयाँ माया मारेर अहिले भैंसेपाटीको घर छाडेर हात्तिगौडामा बस्न लागेको ढकालले बताए । आफुले ७० लाख रुपैयाँ माया मारेर घर दिंदा पनि सहकारीले ब्याज मिलान गर्ने भन्दै ५६ लाखको कागज गराएको भन्दै जिल्ला अदालत पाटनमा अब उप्रान्त कुनै सूचना ननिकाल्ने भनी गरेको समझदारी सहकारीले भंग गरेको र अदालत तथा आफ्नो दुवैको मानहानी गरेको दावी गरे ।
एक घण्टा रोएँ
पत्रिका सूचना निस्किएका बेला आफु कार्यक्रमका लागि बेल्जियममा रहेको ढकाल बताउँछन् । ‘राष्ट्रिय गीतको म्युजिक भिडियोको सुटिङ गर्ने कार्यक्रम थियो, पत्रिकामा सूचना आएको थाहा पाएपछि सुटिङ रद्द गरेर एकान्तमा गएर धक फुकाएर रोएँ ।’ ढकाल भन्छन-’ढकाल भन्छन-’बिदेशको ठाउँमा कसैले मलाई चिन्ने कुरा पनि भएन । एक घण्टा रोएपछि मन हलुका भयो ।’
गीत संगीतबाटै जीवन चल्ने नदेखेपछि ढकालले रेष्टुँरा ब्यबसाय सुरु गर्ने योजना बनाएका छन । ‘सधैं यहि गतिमा गायनबाट आम्दानी नहुन सक्छ, बिदेशमा कार्यरत केही साथीभाईसंग मिलेर एउटा राम्रो रेष्टुँरा खोल्दैछु’ ढकालले भने-’अरु ब्यबसायका योजनाहरु पनि आएका छन, त्यसको निम्ति अध्ययन गरिरहेको छु ।’
हात्तिगौंडाको घर हुँदाहुँदै आफन्तको नजिक बस्न एक सहकारीको अनुरोधमा दुई करोडमा घर किनेको जानकारी दिंदै उनले सहकारीले बदनियतपूर्ण ढंगले आफ्नो बेइज्यती गरेको बताए । मासिक ३ लाख रुपैयाँका दरले पाँच बर्षमा पैसा चुक्ता गर्ने सर्तमा घर लिएको भएपनि नियमित आम्दानी घट्दा पैसा तिर्न नसकेको उनले स्वीकारे । तर, सहकारीले घर दिंदा पनि नियम मिचेर दिएको र पछि लिलामीको सूचना निकाल्दा पनि बदनाम गर्ने उद्देश्य राखेको उनले बताए । ७० लाख रुपैयाँ माया मारेर अहिले भैंसेपाटीको घर छाडेर हात्तिगौडामा बस्न लागेको ढकालले बताए । आफुले ७० लाख रुपैयाँ माया मारेर घर दिंदा पनि सहकारीले ब्याज मिलान गर्ने भन्दै ५६ लाखको कागज गराएको भन्दै जिल्ला अदालत पाटनमा अब उप्रान्त कुनै सूचना ननिकाल्ने भनी गरेको समझदारी सहकारीले भंग गरेको र अदालत तथा आफ्नो दुवैको मानहानी गरेको दावी गरे ।
एक घण्टा रोएँ
पत्रिका सूचना निस्किएका बेला आफु कार्यक्रमका लागि बेल्जियममा रहेको ढकाल बताउँछन् । ‘राष्ट्रिय गीतको म्युजिक भिडियोको सुटिङ गर्ने कार्यक्रम थियो, पत्रिकामा सूचना आएको थाहा पाएपछि सुटिङ रद्द गरेर एकान्तमा गएर धक फुकाएर रोएँ ।’ ढकाल भन्छन-’ढकाल भन्छन-’बिदेशको ठाउँमा कसैले मलाई चिन्ने कुरा पनि भएन । एक घण्टा रोएपछि मन हलुका भयो ।’
गीत संगीतबाटै जीवन चल्ने नदेखेपछि ढकालले रेष्टुँरा ब्यबसाय सुरु गर्ने योजना बनाएका छन । ‘सधैं यहि गतिमा गायनबाट आम्दानी नहुन सक्छ, बिदेशमा कार्यरत केही साथीभाईसंग मिलेर एउटा राम्रो रेष्टुँरा खोल्दैछु’ ढकालले भने-’अरु ब्यबसायका योजनाहरु पनि आएका छन, त्यसको निम्ति अध्ययन गरिरहेको छु ।’
|
|
काठमाडौं,
श्रावण २६ -
अमेरिकी सेयर बजारमा गत साता निक्कै सुधार देखियो । अमेरिकी कम्पनीको
अवस्था देखाउने मुख्य सूचकहरु डाउ जोन्स इन्डस्टि्रयल इन्डेक्स, एस एण्ड पी
५०० दुवैको वृद्धि ऐतिहासिक थियो । यसबाट धेरै लगानीकर्ताले राम्रै
आम्दानी गरे । अन्तराष्ट्रिय संचार माध्यमहरुका अनुसार सुचना तथा सन्चार
सेवा प्रदायक कम्पनी कमकास्ट कर्पोरेसनका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत ब्रायन
रबर्टस सेयर बजारको यस वृद्धिबाट धेरै लाभ लिने मध्ये पर्छन । बजारले उचाई
चुमेपछि रोर्बटस् सन् २००१ पछि यता पहिलो पटक अर्बपतिको सूचिमा समावेश भए ।
उनको कम्पनी मुख्यतया केबल टिभी र इन्टरनेट सेवा प्रदायक संस्था हो । कम्पनीका सह संस्थापकका छोरा भएकाले कम्पनीको बहुमत शेयर उनीसंग छ । उनी सन् २००२ देखि कम्पनीको प्रमुख कार्यकारीमा नियुक्त भएका हुन् । फोब्र्सका अनुसार अहिले उनको सम्पत्ति १ अर्ब डलर भन्दा बढी छ । जसमध्ये ८० करोड डलर उनको कमकास्ट कम्पनीमा रहेको सेयर मुल्य हो । गत मंगलबार उनको कम्पनीको सेयर उचाइमा पुगेपछि उनको सम्पत्तिको मुल्य ८० करोड पुगेको हो । कमकास्टको शेयरले पछिल्लो एक वर्षमा ३० प्रतिशत बढी कमाएको छ । त्यस्तै पछिल्लो २ वर्षमा १ सय ५ प्रतिशत बढी छ । कमकास्टले एक वर्ष अघि ७ प्रतिशतले आम्दानी बृद्धि गरेको थियो । यो बृद्धिले कम्पनीको आम्दानी १ अर्ब ३५ करोड डलरबाट बढेर १ अर्ब ७३ करोड पुगेकेा थियो ।
रोर्बटस्का पिता राल्फले १ हजार २ सय ग्राहक सहित टुपेलो मिस, अमेरिकी केबल सिस्टम सन् १९६३ मा किनेपछि कमकास्ट शुरु गरेका थिए । जसलाई सन् १९७२ मा उनले पब्लिक लिमिटेड कम्पनी बनाए । रोर्बटस्ले १५ वर्षको उमेरदेखि यो कम्पनीमा काम गर्न थालेका थिए । कम्पनीको तिब्र विस्तारपछि उनी सन् १९९० मा ३१ वर्षको हुदाू कम्पनीका अध्यक्ष बनेका थिए ।
रोर्बटस्का पिता राल्फको कमकास्ट शेयरमा बहुमत हिस्सा भएकाले सन् १९९९ मा फोब्र्सको ४०० धनी अमेरिकीको सूचिमा पहिलोपटक नाम आएको थियो । त्यतिबेला उनको परिबारको सम्पत्ती ७५ करोड अमेरिकी डलर थियो । सन् २००२ र २००३ यो सम्पत्ति तल झरेर क्रमशः ६५ करोड र ६२ करोड ५० लाखमा पुगेको थियो ।
अहिले उनी बढी पारिश्रमिक पाउने कर्पोरेट कार्यकारीको सूचिमा पनि पर्छन् । उनले गत ३ वर्षयता वाषिर्क २ करोड ९० लाख डलर पारिश्रमिक लिदै आएका छन् । जसमा उनको तलब, भत्ता र पेन्सनको रकम समेत जोडिएको छ ।
केबल अपरेटरले बजार गुमाइरहेका बेला कमकास्टले पनि गएको त्रैमासिकमा १ लाख ५९ हजार ग्राहक गुमाउनु परेकेा थियो । तर यो संख्या अरुको तुलनामा निकै कम भएकाले कम्पनीले इन्टरनेटतर्फ १ लाख ८७ हजार ग्राहक थपिएका थिए । कमकास्टमा यो सन् २००८ यताकै सबैभन्दा बढी ग्राहक भएको फोब्र्सले जनाएको छ । उच्च गतिको इन्टरनेट हुदाूहुदै पनि कम्पनीको सेवा लिनेका कमी नभएपछि व्यवसाय धराप पर्न सकेन ।
यो कम्पनीभन्दा अगाडी रोबर्ट नेशनल केबल एण्ड टेलिकम्युनिकेशन्स
एशोसिएसनका अध्यक्ष थिए । यसमा उनी एक वर्ष रहे । त्यस्तै उनी बैंक अफ
न्युर्योकका सन्चालक समिति सदस्य पनि थिए । रबर्टले रिर्सोस डेभलपमेन्ट
अभियानका लागि काम गरेवापत युनाईनेट वे अफ साउथइस्र्टन पेनस्युलभेनियाबाट
सन् २००९ मा उनले २ करोड ४६ लाख ८० हजार डलर पाएका थिए । कमकास्टले एनबिसी
युनिभर्सलबाट ४९ प्रतिशत बाूकी शेयर किनेपछि अझ बढी फाइदा कमाउन सकेकेा हो ।
यसका लागि कमकास्टले १७ अर्ब डलर गत फेब्रुअरीमा तिर्न तयार भएको थियो ।
उनी फिलाडेल्पिmयामा पत्नि एइलिन र तीन सन्तानका साथ बस्छन् । जो स्क्वास
खेलाडी पनि हुन् । उनले इजरायलमा भएका ५ मकाबियाह खेलमा भाग लिएर एक स्वर्ण
र ४ रजत पदक समेत जितेका छन् ।
उनको कम्पनी मुख्यतया केबल टिभी र इन्टरनेट सेवा प्रदायक संस्था हो । कम्पनीका सह संस्थापकका छोरा भएकाले कम्पनीको बहुमत शेयर उनीसंग छ । उनी सन् २००२ देखि कम्पनीको प्रमुख कार्यकारीमा नियुक्त भएका हुन् । फोब्र्सका अनुसार अहिले उनको सम्पत्ति १ अर्ब डलर भन्दा बढी छ । जसमध्ये ८० करोड डलर उनको कमकास्ट कम्पनीमा रहेको सेयर मुल्य हो । गत मंगलबार उनको कम्पनीको सेयर उचाइमा पुगेपछि उनको सम्पत्तिको मुल्य ८० करोड पुगेको हो । कमकास्टको शेयरले पछिल्लो एक वर्षमा ३० प्रतिशत बढी कमाएको छ । त्यस्तै पछिल्लो २ वर्षमा १ सय ५ प्रतिशत बढी छ । कमकास्टले एक वर्ष अघि ७ प्रतिशतले आम्दानी बृद्धि गरेको थियो । यो बृद्धिले कम्पनीको आम्दानी १ अर्ब ३५ करोड डलरबाट बढेर १ अर्ब ७३ करोड पुगेकेा थियो ।
रोर्बटस्का पिता राल्फले १ हजार २ सय ग्राहक सहित टुपेलो मिस, अमेरिकी केबल सिस्टम सन् १९६३ मा किनेपछि कमकास्ट शुरु गरेका थिए । जसलाई सन् १९७२ मा उनले पब्लिक लिमिटेड कम्पनी बनाए । रोर्बटस्ले १५ वर्षको उमेरदेखि यो कम्पनीमा काम गर्न थालेका थिए । कम्पनीको तिब्र विस्तारपछि उनी सन् १९९० मा ३१ वर्षको हुदाू कम्पनीका अध्यक्ष बनेका थिए ।
रोर्बटस्का पिता राल्फको कमकास्ट शेयरमा बहुमत हिस्सा भएकाले सन् १९९९ मा फोब्र्सको ४०० धनी अमेरिकीको सूचिमा पहिलोपटक नाम आएको थियो । त्यतिबेला उनको परिबारको सम्पत्ती ७५ करोड अमेरिकी डलर थियो । सन् २००२ र २००३ यो सम्पत्ति तल झरेर क्रमशः ६५ करोड र ६२ करोड ५० लाखमा पुगेको थियो ।
अहिले उनी बढी पारिश्रमिक पाउने कर्पोरेट कार्यकारीको सूचिमा पनि पर्छन् । उनले गत ३ वर्षयता वाषिर्क २ करोड ९० लाख डलर पारिश्रमिक लिदै आएका छन् । जसमा उनको तलब, भत्ता र पेन्सनको रकम समेत जोडिएको छ ।
केबल अपरेटरले बजार गुमाइरहेका बेला कमकास्टले पनि गएको त्रैमासिकमा १ लाख ५९ हजार ग्राहक गुमाउनु परेकेा थियो । तर यो संख्या अरुको तुलनामा निकै कम भएकाले कम्पनीले इन्टरनेटतर्फ १ लाख ८७ हजार ग्राहक थपिएका थिए । कमकास्टमा यो सन् २००८ यताकै सबैभन्दा बढी ग्राहक भएको फोब्र्सले जनाएको छ । उच्च गतिको इन्टरनेट हुदाूहुदै पनि कम्पनीको सेवा लिनेका कमी नभएपछि व्यवसाय धराप पर्न सकेन ।
यो कम्पनीभन्दा अगाडी रोबर्ट नेशनल केबल एण्ड टेलिकम्युनिकेशन्स
एशोसिएसनका अध्यक्ष थिए । यसमा उनी एक वर्ष रहे । त्यस्तै उनी बैंक अफ
न्युर्योकका सन्चालक समिति सदस्य पनि थिए । रबर्टले रिर्सोस डेभलपमेन्ट
अभियानका लागि काम गरेवापत युनाईनेट वे अफ साउथइस्र्टन पेनस्युलभेनियाबाट
सन् २००९ मा उनले २ करोड ४६ लाख ८० हजार डलर पाएका थिए । कमकास्टले एनबिसी
युनिभर्सलबाट ४९ प्रतिशत बाूकी शेयर किनेपछि अझ बढी फाइदा कमाउन सकेकेा हो ।
यसका लागि कमकास्टले १७ अर्ब डलर गत फेब्रुअरीमा तिर्न तयार भएको थियो ।
उनी फिलाडेल्पिmयामा पत्नि एइलिन र तीन सन्तानका साथ बस्छन् । जो स्क्वास
खेलाडी पनि हुन् । उनले इजरायलमा भएका ५ मकाबियाह खेलमा भाग लिएर एक स्वर्ण
र ४ रजत पदक समेत जितेका छन् । |
|
|
|
|
|
|
|
उनीहरुले ५० लाख भारु मागेकोमा माइक्रोम्याक्सका मालिकहरुले ३० लाख दिइरहेको अवस्थामा सिबिआइले पक्राउ गरेको हो। दिल्ली नगर निगमका २ कर्मचारीलाई पनि सिबिआइले पक्राउ गरेको छ।
माइक्रोम्याक्सले अग्रवाल र तुलीको पक्राउलाई 'निजी मामिला' भनेको छ। माइक्रोम्याक्स भारतको दोस्रो ठूलो स्मार्टफोन निर्माता हो। एन्ड्रोइड अपरेटिङ सिस्टमका मोबाइल उत्पादन गर्ने यो कम्पनीमा अग्रवाल बाहेक अन्य ७ जना लगानीकर्ता छन्।
माइक्रोम्याक्सकै अर्का सहसंस्थापक तथा ब्यापार निर्देशक विकास जैनले यसबारे प्रतिक्रिया दिन अस्विकार गरेका छन्। माइक्रोम्याक्सको वेवासाइटले जनाएअनुसार उक्त कम्पनी संसारकै १२औं ठूलो मोबाइल कमप्नीमा पर्छ। सन् २०१२ मा मात्रै ६ सय २६ मिलियन अमेरिकी डलर कमाएको माइक्रोम्याक्समा २ हजारभन्दा बढी कामदार काम गर्छन्।
|
|
मंगलबार साँझ त्रिनगर भन्सार हुँदै सीमावर्ती भारतको गौरीफन्टा जान लागेका युवतीहरुलाई केआई नेपालका प्रतिनिधिले सोधपुछ गर्दा स्पष्ट बोल्न नसके पछि नियन्त्रणमा लिएर प्रहरीलाई बुझाएका थिए ।
प्रहरी कार्यालयमा रहेका पाँच युवतीलाई समिर र सुदिर नाम बताउने पुरुषले बंलोरमा राम्रो जागिर लगाई दिने प्रलोभनमा ल्याएको नायव उपरीक्षक ऋषिराम कँडेलले जानकारी दिए ।
‘समिर र सुदिर पहिला नै गौरीफन्टामा गएर बसेर युवतीहरु बोलाएका रहे छन्,’ युवतीहरुले दिएको बयान उदृत गर्दै कँडेलले भने, ‘रिक्सा भाडा दिएर आउँदै गर्नु भनेर दलालहरु पहिला नै सीमापारी गएर बसेका रहे छन् ।’
उद्धार गरिएका युवतीहरुको नाम, थर र स्पष्ट ठेगाना सुरक्षाका कारण खुलाएको छैन । उद्धार गरिएका युवतीहरुका आफन्तहरुलाई खबर भइसकेको छ । उनीहका आफन्तहरु धनगढी आएपछि जिम्मा लगाइने प्रहरीको भनाई छ ।
पूर्वी नाकामा चेकजाँचमा कडाई गरिएपछि पछिल्लामा दिनमा सुदूरपश्चिमको कैलाली र कञ्चनपुर नाकाबाट दलालहरुले चेलीबेटी बेचबिखनका लागि प्रयोग गर्ने गरेका छन् । प्रहरीले विभिन्न संघसंस्थाको पहलमा बिगत एकवर्षयता एकसय २६ जना महिला तथा युवतीको उद्धार गरिएको जनाएको छ ।
|
|
|
|
.jpg)
२३ साउन, बारा । विवाहअघि भएको बलात्कारबाट गर्भ बोकेकी बाराकी एक युवतीको बिचल्ली भएको छ । विवाह गरेको केही महिनामा नै गर्भ बोकेको थाहा भएपछि बारा पटेर्वा-२ की ती युवती घरबाट निकालिएकी थिएन् । घरबाट निकालिएपछि माइत बस्दै आएकी उनले यही साउन ७ गते छोरीलाई जन्म दिएकी छिन् । विवाहअघि शम्भु साहका छोरा अजयबाट २०६९ साल कात्तिकदेखि आफू पटकपटक बलात्कृत हुदै आएको उनी बताउँछिन् ।
विसं. २०६९ माघ १८ गते बसवरियाका एक युवकसँग विवाह बन्धनमा बाँधिएकी उनले आफूलाई घरमा एक्लै भएको मौका छोपी अजयले बलात्कार गरेको बताइन् । कसैलाई भनिस् भने तेरो सबै परिवारलाई मारिदिन्छु भन्दै धम्की दिएर पटक-पटक बलात्कार गर्ने गरेको उनले सुनाइन् । धम्कीकै कारण आफूले बलात्कारबारे कसैलाई भन्न नसकेको उनी बताउँछिन् ।उनी अहिले न्याय खोज्दै प्रहरीमा पुगेकी छिन् । लामो समय घटनालाई लुकाउँदै आएकी उनले घरबाट निष्कासित हुनुपरेपछि आफ्नो बच्चालाई न्याय र अधिकार दिलाउन प्रहरीमा पुगेको बताइन् । उनले साउन १० गते इलाका प्रहरी कार्यालय सिम्रौनगढ र जिल्ला प्रहरी कार्यालय बारामा बलात्कार गर्ने अजयविरुद्ध किटानी जाहेरी दिएकी छिन् ।
जिल्ला प्रहरी कार्यालयका प्रहरी निरीक्षक उत्तमप्रकाश बरालले अजयका विरुद्ध उनले यौनशोषण गरेको किटानी जाहेरी दिएको पुष्टि गर्नुभएको छ । जाहेरीका आधारमा अजयलाई नियन्त्रणमा लिएर छानबिन गर्न इलाका प्रहरी कार्यालय सिम्रौनगढलाई पत्राचार गरिएको बरालले जानकारी दिनुभयो । पीडकविरुद्ध प्रहरीमा जाहेरी परेपछि घटनालाई गाउँमै मिलाएर अपराधी उम्काउन षडयन्त्र सुरु भएको छ । घटनालाई गाउँमा नै मिलाउनुपर्छ भन्दै स्थानीय केही अगुवा र अजयका काका हरेन्द्र क्रियाशील भएका छन् । घटनालाई ढाकछोप गर्नका लागि गाउँमा पञ्चायत गरी केही रकम लिएर मिलापत्र गर्न दबाब आएको ती युवतीका बाबुको गुनासो छ । घटनालाई गाउँमै मिलाउन दबाब दिँदै आएका स्थानीय मधुसूधन कलवारलाई प्रहरीले नियन्त्रणमा लिएको छ ।
इलाका प्रहरी कार्यालयका प्रहरी निरीक्षक किशोरकुमार उपाध्यायले सोधपुछका लागि मधुसूधनलाई नियन्त्रणमा लिएको जानकारी दिनुभयो । इलाका प्रहरी कार्यालयका प्रहरी निरीक्षक किशोरकुमार उपाध्यायले यौनशोषण गर्ने युवकको खोजतलास भइरहेको बताउनुभयो । रासस
|
|
काठमाडौं- सुनधाराको पर्वतशिखर गेस्ट हाउसमा एक युवती मृतअवस्थामा फेला परेकी छन्। अन्दाजी २५ वर्षीया युवती मंगलबार बिहान दस बजे गेस्ट हाउस आएको त्यहाँका मालिकले बताए। 'उनी बिहान दस बजे एउटा केटासँगै गेस्ट हाउस आएकी थिइन्,' गेस्ट हाउसका मालिकले भने, 'एक घन्टापछि केटा एटिएमबाट पैसा झिक्नु छ भनेर बाहिरिएका थिए।'
खाना खान बोलाउन जाँदा केटी मृत अवस्थामा भेटिएकी थिइन्। मृतक युवतीको नाम खुल्न सकेको छैन।
घटनाबारे प्रहरीले अनुसन्धान सुरु गरेको जनाएको छ।
खाना खान बोलाउन जाँदा केटी मृत अवस्थामा भेटिएकी थिइन्। मृतक युवतीको नाम खुल्न सकेको छैन।
घटनाबारे प्रहरीले अनुसन्धान सुरु गरेको जनाएको छ।
|
|
अपहरणकारीबाट फुत्किएको बताउँदै रुँदै घर फर्किएको बालक लिएर भगवती राउत बिहीबार अपराह्न जिल्ला प्रहरी पुगेपछि तनाव सुरु भयो ।
विद्यालय जाँदै गर्दा सदरमुकाम चरिकोट भालुखोलानिर एक सेतो रङको मोटरमा हालेर मुखमा पट्टी लगाई हात बाँधेर लान खोज्यो भन्ने बालकको भनाइले त्रसित भगवती रुँदै प्रहरीको शरणमा पुगेकी थिइन् । गुड्दै गरेको गाडीबाट आफू हाम्फालेर भागेको तर अझै एक छात्रा पनि अपहरित भएको बालकको बयानपछि प्रहरीको सञ्चारकक्षले अपहरणमा संलग्न गाडी खोज्नेबारे सूचना गर्न थाल्यो ।
फुत्केर आएको बताउने १० वर्षषीय बालकको भनाइ आधारमा मुख थुनेर लगेको
बालिकाको उद्धार गर्न रामेछाप, सिन्धुपाल्चोक, काभ्रेपलाञ्चोक, भक्तपुर र
काठमाडौंसम्मका प्रहरी कार्यालयमा सञ्चार भयो । तत्काल सम्भावित मोटर गुड्न
सक्ने सडकमा सबै जिल्लाका प्रहरीले चेकजाँच कडा
पारे । काठमाडौं कोटेश्वर क्षेत्रमा सवारीहरू एकएक गरी दिनभर अवरोध गरेर जाँच भयो । पाँचै जिल्लाका सडक नाकाहरू दिनभर विशेष निगरानीमा रह्यो ।
अपहरणको घटना क्षणभरमा परालको आगोझैं फैलिएपछि चरिकोट बजारमा त झनै तनाव भयो । सबै विद्यालय अभिभावकहरूले भरिन
थाले । आफ्नो बच्चा विद्यालयमा भए/नभएको बुझ्न महिला बजारका बाटामा हतारिएर हिँडिरहेका थिए । जताततैबाट अपहरणको जानकारी माग्न गरिएको फोनलाई प्रहरी नायब उपरीक्षक सुरेशप्रसाद काफ्ले रिसिभ गर्नसम्म भ्याइरहेका थिएनन् ।
तनाव बढ्दै गएपछि उनले प्रहरी निरीक्षक कैलाश राईको कमान्डमा अपहरणकारी खोज्न तत्काल खटाए । बालकलाई लिएर प्रनि राई मोटरमा चढाएको र ओरालेको ठाउँहरू निरीक्षण गर्न थाले । बालक प्रहरीसँग आफू अपहरित भएर फुत्किएको र एक अपरिचित बालिका भने लिएर गएको कुरा बेलुकी ५ बजेसम्म दोहोर्याइरह्यो ।
जब साँझ पर्दै गयो, त्यसपछि बल्ल बालकले प्रहरीलाई भनिदियो, 'पढ्न जान मन नलागेपछि जंगलमा झोला फालेर फिलिममा जस्तै अपहरण भएको कुरा भनिदिएको ।' आमालाई विश्वासमा पार्न बालकले टीभीमा देखेजस्तै गरी हात बाँधेर मुखमा पट्टी बाँधेको र मोटरमा राखेर कुदाएको नाटक सुनाएको रहेछन् ।
दिनभर बालकको झूटो नाटकपछि थकित प्रनाउ काफ्लेले साँझसम्म पाँचै जिल्लाका प्रहरी तनावमा रहेको बताए । दिनभर विभिन्न ठाउँबाट आएको फोन उठाउनसमेत हम्मे परेको उनले
सुनाए ।
बिहीबार साँझ जिल्ला प्रहरी कार्यालयमा पत्रकार सम्मेलन गरी घटना बालविज्याईका कारण भएकाले यस्को जिम्मेवारी अभिभावकलेनै लिनु पर्ने प्रनाउ काफ्लेले बताए ।
विद्यालय जाँदै गर्दा सदरमुकाम चरिकोट भालुखोलानिर एक सेतो रङको मोटरमा हालेर मुखमा पट्टी लगाई हात बाँधेर लान खोज्यो भन्ने बालकको भनाइले त्रसित भगवती रुँदै प्रहरीको शरणमा पुगेकी थिइन् । गुड्दै गरेको गाडीबाट आफू हाम्फालेर भागेको तर अझै एक छात्रा पनि अपहरित भएको बालकको बयानपछि प्रहरीको सञ्चारकक्षले अपहरणमा संलग्न गाडी खोज्नेबारे सूचना गर्न थाल्यो ।
फुत्केर आएको बताउने १० वर्षषीय बालकको भनाइ आधारमा मुख थुनेर लगेको
बालिकाको उद्धार गर्न रामेछाप, सिन्धुपाल्चोक, काभ्रेपलाञ्चोक, भक्तपुर र
काठमाडौंसम्मका प्रहरी कार्यालयमा सञ्चार भयो । तत्काल सम्भावित मोटर गुड्न
सक्ने सडकमा सबै जिल्लाका प्रहरीले चेकजाँच कडापारे । काठमाडौं कोटेश्वर क्षेत्रमा सवारीहरू एकएक गरी दिनभर अवरोध गरेर जाँच भयो । पाँचै जिल्लाका सडक नाकाहरू दिनभर विशेष निगरानीमा रह्यो ।
अपहरणको घटना क्षणभरमा परालको आगोझैं फैलिएपछि चरिकोट बजारमा त झनै तनाव भयो । सबै विद्यालय अभिभावकहरूले भरिन
थाले । आफ्नो बच्चा विद्यालयमा भए/नभएको बुझ्न महिला बजारका बाटामा हतारिएर हिँडिरहेका थिए । जताततैबाट अपहरणको जानकारी माग्न गरिएको फोनलाई प्रहरी नायब उपरीक्षक सुरेशप्रसाद काफ्ले रिसिभ गर्नसम्म भ्याइरहेका थिएनन् ।
तनाव बढ्दै गएपछि उनले प्रहरी निरीक्षक कैलाश राईको कमान्डमा अपहरणकारी खोज्न तत्काल खटाए । बालकलाई लिएर प्रनि राई मोटरमा चढाएको र ओरालेको ठाउँहरू निरीक्षण गर्न थाले । बालक प्रहरीसँग आफू अपहरित भएर फुत्किएको र एक अपरिचित बालिका भने लिएर गएको कुरा बेलुकी ५ बजेसम्म दोहोर्याइरह्यो ।
जब साँझ पर्दै गयो, त्यसपछि बल्ल बालकले प्रहरीलाई भनिदियो, 'पढ्न जान मन नलागेपछि जंगलमा झोला फालेर फिलिममा जस्तै अपहरण भएको कुरा भनिदिएको ।' आमालाई विश्वासमा पार्न बालकले टीभीमा देखेजस्तै गरी हात बाँधेर मुखमा पट्टी बाँधेको र मोटरमा राखेर कुदाएको नाटक सुनाएको रहेछन् ।
दिनभर बालकको झूटो नाटकपछि थकित प्रनाउ काफ्लेले साँझसम्म पाँचै जिल्लाका प्रहरी तनावमा रहेको बताए । दिनभर विभिन्न ठाउँबाट आएको फोन उठाउनसमेत हम्मे परेको उनले
सुनाए ।
बिहीबार साँझ जिल्ला प्रहरी कार्यालयमा पत्रकार सम्मेलन गरी घटना बालविज्याईका कारण भएकाले यस्को जिम्मेवारी अभिभावकलेनै लिनु पर्ने प्रनाउ काफ्लेले बताए ।
|
|
भक्तपुर,
श्रावण १९ -
बर्डफ्लु पुष्टिपछि कुखुरा नष्ट गरिएको जगाती आसपासका बासिन्दा बिरामी
पर्न थालेका छन् । स्थानीय तीन परिवार संक्रमणको डरले घर छाडेर विस्थापित
भएका छन् ।
एकातर्फ दुर्गन्धले बस्न नसकिने स्थिति भएपछि र अर्कोतर्फ धमाधम बिरामी पर्न थालेपछि दुर्गन्ध व्यवस्थापन र बिरामीको उपचार गरिदिन माग गर्दै शुक्रबार स्थानीयवासीले प्रहरी कार्यालय पुगेर दबाब दिएका छन् ।
सरकारी टोलीले 'लापरबाही गरेर रोगी कुखुरा सामान्य रूपमा गाडेपछि'
दुर्गन्ध फैलिएर व्यक्तिहरूसमेत बिरामी पर्न थालेको स्थानीय बासिन्दाले
बताए । भक्तपुर नगरपालिका- २ जगाती प्रहरी प्रभाग नजिकैको विमल धिमसुको
र्फम वरपरका बासिन्दा बिरामी परेका हुन् । उक्त र्फमका कुखुरा मंगलबार राति
नष्ट गरिएको थियो ।
र्फम वरपरका बासिन्दामा रुघाखोकी, ज्वरो, रिंगाटा लाग्ने, वाकवाकी हुने, खान मन नलाग्नेजस्ता लक्षण देखिएको छ । यी लक्षणसहित ६ जनाभन्दा बढी बिरामी परेको स्थानीय जगतशेर गोसाइूले बताए ।
उक्त स्थानको एउटै खाल्डोमा धिमसुको र्फमका ५ हजार ५ सय २० कुखुरा गाडिएको छ । कुखुरा नष्ट गर्दा निस्केको रगत जताततै चुहिएको छ । व्यवस्थित रूपमा नगाड्दा दुर्गन्ध बढ्दो छ । कुखुरा गाडेको क्षेत्र हूुदै स्थानीय आवतजावत गर्छन् । गाडेको ठाउूमा जमिनमुनिबाट रगत मिसिएको पानी निस्किएको छ । 'स्थानीयको स्वास्थ्यको ख्याल नगरी लापरबाही तरिकाले रोग लागेको कुखुरा नष्ट गरेको छ,' गोसाइूले भने, 'यस क्षेत्रको बासिन्दाको स्वास्थ्यमा ध्यान नदिूदा हुने क्षतिको जिम्मेवारी सरकारले लिनुपर्ने छ ।'
बाक्लो बस्तीको बीचमा रहेको र्फमको कुखुरा नष्ट गरिए पनि सुली, प्वाूख, मल तथा अन्य वस्तु त्यत्तिकै छाडिएको छ । बर्डफ्लु सुली र मललगायत र्फममा प्रयोग गरिने सामग्रीबाट सर्ने भए पनि कुखुरा नष्टबाहेक थप केही गरिएको छैन ।
बर्डफ्लु संक्रमित क्षेत्रकै बासिन्दा धमाधम बिरामी पर्न थाल्दा पनि परीक्षणमा चासो नदिएको भन्दै स्थानीयले सरकार र सम्बन्धित निकायप्रति आक्रोश व्यक्त गरेका छन् ।
संक्रमित र्फमको कुखुरा नष्ट गर्नुअघि र गरेपछि स्थानीयवासीको स्वास्थ्य परीक्षण गर्नुपर्ने हुन्छ । बिरामी भए/नभएको बारम्बार निगरानी गर्नुपर्नेमा टोलमा स्वास्थ्यकर्मी नआएको स्थानीयवासी कृष्णमाया ठुसाजुले बताइन् । 'टोलका सबैजसो बिरामी परेका छौं,' उनले भनिन्, 'के भयो भनेरसमेत सोध्न कोही आएन ।' उनको घर र्फमसूगै जोडिएको छ । आफू र छोरी बिरामी परेको उनले बताइन् ।
उनकै घरमा भाडामा बस्ने रामेछापकी शर्मिला खत्री पनि बिरामी भएकी छन् । बिरामी पर्नुका साथै दुर्गन्धले बस्न नसकेपछि कोठा सर्न लागेको शर्मिलाले बताइन् । 'दिनभर ज्यामी काम गरेर परिवार पाल्ने गरेको छु,' उनले भनिन्, 'बर्डफ्लु लागेको कुखुरा पुरिएको ठाउूको दुर्गन्धले बिरामी भइयो । के उपचार गर्ने, कहाू गर्ने ? कमाएर खानुपर्ने मान्छे, पैसासमेत छैन ।'
झ्यालढोका बन्द गर्दासमेत दुर्गन्ध नघटेपछि उनीहरू आक्रोशित छन् । र्फमबाट करिब पाूच सय मिटर टाढाको जगाती प्रहरी चेकपोस्टसम्म कुहिएको कुखुराको दुर्गन्ध फैलिएको छ । दुर्गन्धले सवारी चेकजाूच गर्नसमेत समस्या भएको प्रहरीको गुनासो छ ।
कुखुरा नष्ट गरेको क्षेत्र वरिपरि दुर्गन्ध फैलिएपछि स्थानीयवासी अन्यत्र सर्न थालेका छन् । स्थानीयवासी जगतशेर गोसाइूका अनुसार तीन परिवार अन्यत्र गएका छन् । दुर्गन्धले बस्न नसक्ने भएपछि कानुन व्यवसायी कमलराज थापा, गोसाइूलगायत स्थानीय अन्यत्र सरेका हुन् ।
थापाले दुर्गन्धले घर छाडेको बताए । 'काठमाडौं स्कुल अफ ल' का सहायक प्राध्यापक उनी पुरानो घर ताथली सरेका हुन् । 'कुहिएको दुर्गन्ध मात्र होइन, हावा लागेका बेला र्फमका भुत्ला र सुकेका सुली घरभित्रै ल्याउूछ,' र्फमसूगै घर भएका उनले भने, 'जोखिममा बस्नुभन्दा घर छाडेर जानु ठीक ठानें र विस्थापित भएू ।'
कुखुरा गाडेको ठाउूलाई व्यवस्थित रूपमा पुरिदिन र बिरामीको उपचार गरिदिन भन्दै शुक्रबार स्थानीयवासीले प्रहरी प्रभाग जगातीमा गएर दबाब दिएका थिए ।
जनस्वास्थ्य कार्यालयबाट खटिएका कर्मचारीले कुखुरा नष्ट गर्ने र र्फममा जाने व्यक्तिलाई प्रतिरोधात्मक औषधि (टाइमी फ्लु) खुवाए पनि स्थानीयको स्वास्थ्य परीक्षणतर्फ भने चासो नदिएको प्रभावित क्षेत्रका बासिन्दाको गुनासो छ ।
जनस्वास्थ्य कार्यालय भक्तपुरका प्रमुख अर्जुनकुमार अधिकारीले व्यवस्थित रूपमा नगाडिएकाले दुर्गन्धका कारण स्थानीयवासी बिरामी परेको हुन सक्ने औंल्याए । 'आफ्नै घर अगाडि मरेको कुखुरा गाडेको र दुर्गन्ध पनि फैलिएकाले घीन मानेर यस्तो भएको हुन सक्छ, अहिले जताततै भाइरल देखिएको छ । त्यहाँ पनि यस्तै भएको होला,' उनले भने ।
पशु सेवा कार्यालय भक्तपुरका प्रमुख खगेन्द्रराज भट्टले स्थानीयको गुनासो आएपछि शुक्रबार पुनः डोजर लगेर थप पुर्ने काम गरिएको बताए ।
चल्ला नष्ट, अन्डा त्यत्तिकै
ओसारपसार र बिक्रीमा प्रतिबन्ध गरिएको अन्डा र कुखुराको चल्लालाई प्रहरीले जगातीबाट नियन्त्रणमा लिएर नष्ट गरेको छ । काठमाडौंबाट काभ्रेको पाूचखाल लैजाूदै गरेको २ सय चल्ला नष्ट गरिएको हो ।
त्यस्तै भक्तपुर चित्तपोलस्थित शिखर पोल्ट्री र्फमबाट काठमाडौं लैजान लागिएको १८ हजार ४ सय ८० अन्डा नियन्त्रणमा लिए पनि पशु कार्यालयका अधिकारीले नष्ट गरेका छैनन् । बर्डफ्लु संक्रमण फैलिएपछि सरकारले बिहीबारदेखि लागू हुने गरी उपत्यकामा एक सातासम्म कुखुरा ओसारपसार र बिक्रीमा रोक लगाएको छ ।
भक्तपुरका अधिकांश र्फमका कुखुरामा बर्डफ्लुको भाइरस देखिएको छ । 'कुखुरा र कुखुराजन्य पदार्थ ओसारपसारमा रोक लगाउन भन्ने आदेशअनुसार अन्डा नियन्त्रणमा लिएका थियौं,' प्रहरी प्रभाग जगातीका निरीक्षक मदनकुमार थापाले भने, 'चल्ला नष्ट गरे पनि अन्डा केही गरिएको छैन ।' नष्ट गर्नुको सट्टा व्यवसायीको दबाबपछि बर्डफ्लु भए/नभएको परीक्षण गर्न भन्दै प्रयोगशाला पठाइएको छ ।
अन्डा नष्ट नगर्दा पशु कार्यालयले सर्वसाधारणको स्वास्थ्यमा चासो नदिएको पुष्टि हुन्छ । ऐनमा संक्रामक रोग लागेको पत्ता लागेमा सम्बन्धित पशु सेवा कार्यालय प्रमुख वा क्वारेन्टाइन अधिकृतले एक ठाउूबाट अर्को ठाउूमा ओसारपसार गर्न प्रतिबन्ध लगाउन सक्छन् । सम्बधित कार्यालयले ऐन कार्यान्वयन नगरेपछि विभाग र मन्त्रालयले हस्तक्षेप गरेर पालना गर्न बुधबार निर्देशन दिएको थियो । तर, भक्तपुर पशु कार्यालयले अन्डा ओसारपसारमा रोक लगाउन चासो दिएको छैन ।
एकातर्फ दुर्गन्धले बस्न नसकिने स्थिति भएपछि र अर्कोतर्फ धमाधम बिरामी पर्न थालेपछि दुर्गन्ध व्यवस्थापन र बिरामीको उपचार गरिदिन माग गर्दै शुक्रबार स्थानीयवासीले प्रहरी कार्यालय पुगेर दबाब दिएका छन् ।
र्फम वरपरका बासिन्दामा रुघाखोकी, ज्वरो, रिंगाटा लाग्ने, वाकवाकी हुने, खान मन नलाग्नेजस्ता लक्षण देखिएको छ । यी लक्षणसहित ६ जनाभन्दा बढी बिरामी परेको स्थानीय जगतशेर गोसाइूले बताए ।
उक्त स्थानको एउटै खाल्डोमा धिमसुको र्फमका ५ हजार ५ सय २० कुखुरा गाडिएको छ । कुखुरा नष्ट गर्दा निस्केको रगत जताततै चुहिएको छ । व्यवस्थित रूपमा नगाड्दा दुर्गन्ध बढ्दो छ । कुखुरा गाडेको क्षेत्र हूुदै स्थानीय आवतजावत गर्छन् । गाडेको ठाउूमा जमिनमुनिबाट रगत मिसिएको पानी निस्किएको छ । 'स्थानीयको स्वास्थ्यको ख्याल नगरी लापरबाही तरिकाले रोग लागेको कुखुरा नष्ट गरेको छ,' गोसाइूले भने, 'यस क्षेत्रको बासिन्दाको स्वास्थ्यमा ध्यान नदिूदा हुने क्षतिको जिम्मेवारी सरकारले लिनुपर्ने छ ।'
बाक्लो बस्तीको बीचमा रहेको र्फमको कुखुरा नष्ट गरिए पनि सुली, प्वाूख, मल तथा अन्य वस्तु त्यत्तिकै छाडिएको छ । बर्डफ्लु सुली र मललगायत र्फममा प्रयोग गरिने सामग्रीबाट सर्ने भए पनि कुखुरा नष्टबाहेक थप केही गरिएको छैन ।
बर्डफ्लु संक्रमित क्षेत्रकै बासिन्दा धमाधम बिरामी पर्न थाल्दा पनि परीक्षणमा चासो नदिएको भन्दै स्थानीयले सरकार र सम्बन्धित निकायप्रति आक्रोश व्यक्त गरेका छन् ।
संक्रमित र्फमको कुखुरा नष्ट गर्नुअघि र गरेपछि स्थानीयवासीको स्वास्थ्य परीक्षण गर्नुपर्ने हुन्छ । बिरामी भए/नभएको बारम्बार निगरानी गर्नुपर्नेमा टोलमा स्वास्थ्यकर्मी नआएको स्थानीयवासी कृष्णमाया ठुसाजुले बताइन् । 'टोलका सबैजसो बिरामी परेका छौं,' उनले भनिन्, 'के भयो भनेरसमेत सोध्न कोही आएन ।' उनको घर र्फमसूगै जोडिएको छ । आफू र छोरी बिरामी परेको उनले बताइन् ।
उनकै घरमा भाडामा बस्ने रामेछापकी शर्मिला खत्री पनि बिरामी भएकी छन् । बिरामी पर्नुका साथै दुर्गन्धले बस्न नसकेपछि कोठा सर्न लागेको शर्मिलाले बताइन् । 'दिनभर ज्यामी काम गरेर परिवार पाल्ने गरेको छु,' उनले भनिन्, 'बर्डफ्लु लागेको कुखुरा पुरिएको ठाउूको दुर्गन्धले बिरामी भइयो । के उपचार गर्ने, कहाू गर्ने ? कमाएर खानुपर्ने मान्छे, पैसासमेत छैन ।'
झ्यालढोका बन्द गर्दासमेत दुर्गन्ध नघटेपछि उनीहरू आक्रोशित छन् । र्फमबाट करिब पाूच सय मिटर टाढाको जगाती प्रहरी चेकपोस्टसम्म कुहिएको कुखुराको दुर्गन्ध फैलिएको छ । दुर्गन्धले सवारी चेकजाूच गर्नसमेत समस्या भएको प्रहरीको गुनासो छ ।
कुखुरा नष्ट गरेको क्षेत्र वरिपरि दुर्गन्ध फैलिएपछि स्थानीयवासी अन्यत्र सर्न थालेका छन् । स्थानीयवासी जगतशेर गोसाइूका अनुसार तीन परिवार अन्यत्र गएका छन् । दुर्गन्धले बस्न नसक्ने भएपछि कानुन व्यवसायी कमलराज थापा, गोसाइूलगायत स्थानीय अन्यत्र सरेका हुन् ।
थापाले दुर्गन्धले घर छाडेको बताए । 'काठमाडौं स्कुल अफ ल' का सहायक प्राध्यापक उनी पुरानो घर ताथली सरेका हुन् । 'कुहिएको दुर्गन्ध मात्र होइन, हावा लागेका बेला र्फमका भुत्ला र सुकेका सुली घरभित्रै ल्याउूछ,' र्फमसूगै घर भएका उनले भने, 'जोखिममा बस्नुभन्दा घर छाडेर जानु ठीक ठानें र विस्थापित भएू ।'
कुखुरा गाडेको ठाउूलाई व्यवस्थित रूपमा पुरिदिन र बिरामीको उपचार गरिदिन भन्दै शुक्रबार स्थानीयवासीले प्रहरी प्रभाग जगातीमा गएर दबाब दिएका थिए ।
जनस्वास्थ्य कार्यालयबाट खटिएका कर्मचारीले कुखुरा नष्ट गर्ने र र्फममा जाने व्यक्तिलाई प्रतिरोधात्मक औषधि (टाइमी फ्लु) खुवाए पनि स्थानीयको स्वास्थ्य परीक्षणतर्फ भने चासो नदिएको प्रभावित क्षेत्रका बासिन्दाको गुनासो छ ।
जनस्वास्थ्य कार्यालय भक्तपुरका प्रमुख अर्जुनकुमार अधिकारीले व्यवस्थित रूपमा नगाडिएकाले दुर्गन्धका कारण स्थानीयवासी बिरामी परेको हुन सक्ने औंल्याए । 'आफ्नै घर अगाडि मरेको कुखुरा गाडेको र दुर्गन्ध पनि फैलिएकाले घीन मानेर यस्तो भएको हुन सक्छ, अहिले जताततै भाइरल देखिएको छ । त्यहाँ पनि यस्तै भएको होला,' उनले भने ।
पशु सेवा कार्यालय भक्तपुरका प्रमुख खगेन्द्रराज भट्टले स्थानीयको गुनासो आएपछि शुक्रबार पुनः डोजर लगेर थप पुर्ने काम गरिएको बताए ।
चल्ला नष्ट, अन्डा त्यत्तिकै
ओसारपसार र बिक्रीमा प्रतिबन्ध गरिएको अन्डा र कुखुराको चल्लालाई प्रहरीले जगातीबाट नियन्त्रणमा लिएर नष्ट गरेको छ । काठमाडौंबाट काभ्रेको पाूचखाल लैजाूदै गरेको २ सय चल्ला नष्ट गरिएको हो ।
त्यस्तै भक्तपुर चित्तपोलस्थित शिखर पोल्ट्री र्फमबाट काठमाडौं लैजान लागिएको १८ हजार ४ सय ८० अन्डा नियन्त्रणमा लिए पनि पशु कार्यालयका अधिकारीले नष्ट गरेका छैनन् । बर्डफ्लु संक्रमण फैलिएपछि सरकारले बिहीबारदेखि लागू हुने गरी उपत्यकामा एक सातासम्म कुखुरा ओसारपसार र बिक्रीमा रोक लगाएको छ ।
भक्तपुरका अधिकांश र्फमका कुखुरामा बर्डफ्लुको भाइरस देखिएको छ । 'कुखुरा र कुखुराजन्य पदार्थ ओसारपसारमा रोक लगाउन भन्ने आदेशअनुसार अन्डा नियन्त्रणमा लिएका थियौं,' प्रहरी प्रभाग जगातीका निरीक्षक मदनकुमार थापाले भने, 'चल्ला नष्ट गरे पनि अन्डा केही गरिएको छैन ।' नष्ट गर्नुको सट्टा व्यवसायीको दबाबपछि बर्डफ्लु भए/नभएको परीक्षण गर्न भन्दै प्रयोगशाला पठाइएको छ ।
अन्डा नष्ट नगर्दा पशु कार्यालयले सर्वसाधारणको स्वास्थ्यमा चासो नदिएको पुष्टि हुन्छ । ऐनमा संक्रामक रोग लागेको पत्ता लागेमा सम्बन्धित पशु सेवा कार्यालय प्रमुख वा क्वारेन्टाइन अधिकृतले एक ठाउूबाट अर्को ठाउूमा ओसारपसार गर्न प्रतिबन्ध लगाउन सक्छन् । सम्बधित कार्यालयले ऐन कार्यान्वयन नगरेपछि विभाग र मन्त्रालयले हस्तक्षेप गरेर पालना गर्न बुधबार निर्देशन दिएको थियो । तर, भक्तपुर पशु कार्यालयले अन्डा ओसारपसारमा रोक लगाउन चासो दिएको छैन ।
|
|
१९ साउन, अछाम । अछाममा एक ६५ वर्षकी वृद्धा बलात्कृत भएकी छन् । सिउँडी गाविस १ का ५० वर्षका डम्बरबहादुर शाहले ६५ वर्षकी वृद्धालाई जबरजस्ती बलात्कार गरेको उजुरी प्रहरी समक्ष परेको छ । शाहले साउन १६ गत दिउँसो घरमा कोही नभएको मौका छोपेर वृद्धालाई आफ्नो घरमा बोलाएर जबरजस्ती बलात्कार गरेको उजुरीमा उल्लेख छ ।
जिल्ला प्रहरी कार्यालयका नायब उपरीक्षक श्यामपैसा पौडेलका अनुसार दिउँसो बलात्कृत भएको भनिएकी वृद्धाले बेलुकी घरमा परिवार जम्मा भएपछि आफू बलात्कृत भएको बताएपछि सो घटना बाहिर आएको हो । सोही रात परिवाले प्रहरीचोकी चौरपार्टीलाई मौखिक उजुरी गरेको थियो । प्रहरीले अभियुक्त शाहलाई १७ गते दिउँसो घरैबाट पक्राउ गरेर हिरासतमा राखेको जनाएको छ । वृद्धाको बिहीबार रातिनै जिल्ला अस्पताल मंगलसेनमा स्वास्थ्य परीक्षण गरिएको प्रहरीलाई उदृत गर्दै अन्नपूर्ण पोस्टले खबर छापेको छ ।
जिल्ला प्रहरी कार्यालयका नायब उपरीक्षक श्यामपैसा पौडेलका अनुसार दिउँसो बलात्कृत भएको भनिएकी वृद्धाले बेलुकी घरमा परिवार जम्मा भएपछि आफू बलात्कृत भएको बताएपछि सो घटना बाहिर आएको हो । सोही रात परिवाले प्रहरीचोकी चौरपार्टीलाई मौखिक उजुरी गरेको थियो । प्रहरीले अभियुक्त शाहलाई १७ गते दिउँसो घरैबाट पक्राउ गरेर हिरासतमा राखेको जनाएको छ । वृद्धाको बिहीबार रातिनै जिल्ला अस्पताल मंगलसेनमा स्वास्थ्य परीक्षण गरिएको प्रहरीलाई उदृत गर्दै अन्नपूर्ण पोस्टले खबर छापेको छ ।
|
|
धेरै भयो टाटुले सौन्दर्यका अरू उपायको ठाउँ लिन थालेको । व्यक्ति-व्यक्तिका हातपाखुरामा खोपिँदै आएको टाटु विस्तारै मानव शरीरका संवेदनशील अंगमा समेत पुग्न थाल्यो । यस काममा युवायुवती अझै अग्रसर भइरहेकै छन् । कतिसम्म भने, कुनै समय सामान्य टाटु हान्न लजाउनेहरू पनि अचेल शरीरको जुनसुकै अंगमा पनि टाटु बनाउन हिचकिचाउँदैनन् । हालैको दिन पोखरास्थित गगन टाटु हाउसमा एक युवती कमरमा पुतली बनाउँदै थिइन् । 'सेक्सी देखिन टाटु हानेको नि,' आफ्नो परिचय खुलाउन नचाहने उनले कुटिल मुस्कान छर्दै भनिन् ।
उनी मात्र हैन, फेसनेवल सहरका तन्नेरीले स्टाइलिस्ट पहिरनसँगै कामुकता झल्काउन पिँठ्यु, हिप लगायत शरीरका विभिन्न भागमा टाटु हान्ने चलन विकास गर्दै लगेका छन् । दशकदेखि धेरै युवायुवतीलाई टाटु कलाले सिगार्दै आएका टाटुकार गगन थापाका अनुसार, आजभोलि यस्ता अंगहरूमा टाटु खोपाइ सामान्य हुँदै गएको छ ।
'टाटु कसरी राम्रो बनाउने भन्नेतिर नै हाम्रो ध्यान केन्दि्रत हुन्छ,' उनले भने, 'यो एउटा कलात्मक शृंगार हो । जुन अंगमा खोपाउनुभयो, त्यसमा सौन्दर्य थपिन्छ ।'
टाटुकै लोकपि्रयता बढेपछि पोखरासँगै काठमाडौं ठमेलमा समेत टाटु हाउस खोलेर टाटु कला फैलाउन व्यस्त छन् उनी । उनका अनुसार पछिल्लोपटक युवतीहरू प्रायः छाती, पिँठ्यु, ढाड, हिप लगायत अंगमा बढी टाटु हान्ने गर्छन् । युवकहरूचाहिँ पिँठ्यु, छाती र पाखुरामा बढी रुचाउँछन् ।
टाटु कलाका अर्का 'उस्ताद' सिद्धजंग गुरुङले अचेल फेसनको रूपमा शरीरको संवेदनशील अंग आसपास टाटु खोप्न रुचाउनेहरू बढ्र्दै गएको सुनाए । अहिले संवदेनशील अंगका छेउछाउ टाटु हान्ने फेसन नै भएको छ,' उनले भने, 'आकर्षक र लुक्सलाई नयाँ शैलीमा ढाल्न टाटुको यो कला अहिले चल्तीमा छ ।' सियोको घोचाइ सहेर शरीरलाई आकर्षक देखाउने यो अनौठो सौखको फेसनले धेरै युवायुवतीलाई लठ्ठाएको उनको दाबी छ ।
पोखरामा अहिले टाटुप्रति बढेको क्रेजसँगै एक दर्जन टाटु हाउसहरू पनि खुलेका छन् । वर्षेनि राजधानीमा अन्तर्राष्ट्रिय टाटु फेस्टिभल समेत हुँदै आएको छ । गुरुङ हेन्डसम सैलुन तथा टाटु हाउस सञ्चालन गरेका शम्भु लिम्बूलाई पनि टाटु हान्ने युवायुवतीहरूको भीडले फुर्सद कम मिल्छ ।
युवायुवतीले अरूले नबुझून् भनेर आफ्ना प्रेमीप्रेमिकाको नाम कोरियन, जापानिज, चाइनिज लगायतका भाषामा खोपाउने गरेको पनि उनले बताए ।
'शरीर सिंगार्न,' उनले भने, 'उनीहरू हजारौं रुपैयाँ खर्चन तयार हुन्छन् ।'
|
|
भनिन्छ महिलाको वक्षस्थल पुरुषका लागि आकर्षणको केन्द्र हो । यसले
महिलाको सुन्दरतामा समेत भारी वृद्धि गरेको हुन्छ । त्यहीँ कारण
वक्षस्थललाई
सकेसम्म बढि कामूक, कसिला तथा ठूला बनाउन महिलाहरुले विभिन्न प्रयास गर्छन् र पछिल्ला दिनमा यसका लागि विकशित देशमा स्तन प्रत्यारोपण लगायतका पद्धति समेत निकै चल्तीमा छन् । हामीले यहाँ वक्षस्थल सम्बन्धि केही रोचक तथ्य प्रस्तुत गरेका छौँ, जसका बारेमा स्वयं आम वक्षस्थल धनीहरु बेखबर हुन सक्छन् :
विश्वमा सबैभन्दा ठूला स्तन भएकी महिला ब्राजिलकी शेला हर्षे हुन् ।
उनले सन् २००९ मा स्तनको सर्जरी गराएर केही ग्यालेन सिलिकनको झोल स्तनभित्र
खाँदेपछि उनको वक्षस्थल निकै विशाल बनेको छ । उनको वक्षस्थलको आकार
३८केकेके छ । तर विश्वमा सबैभन्दा ठूला प्राकृतिक वक्षस्थल भएकी महिलाको
नाम भने नोर्मास्टिट्ज हुन् ।
अमेरिकामा गो टपलेस डट ओराजी नामको महिलावादी एन जि ओ छ । यसले केही कुराको विरोध प्रदर्शनका लागि स्तन प्रदर्शनलाई मुख्य अस्त्र बनाउँछ । यो
एन जि ओ का महिलाहरुले टपलेस भएर विरोध प्रदर्शनमा सहभागी हुन्छन् ।
रोचक कुरा के छ भने महिलाका दुइवटा स्तन समान आकारका हुँदैनन् । बायाँ स्तनको आकार दायाँ स्तन भन्दा केही ठूलो हुन्छ । तर आकारको अन्तरलाई
स्वयं महिलाले पनि पत्ता लगाउन कठीन हुन्छ ।
वक्षस्थलमै पर्छ । महिलाहरुलेे आफुप्रति तन्नेरीहरुको आँखा कति पार्न सक्छन् भन्ने कुरा उनीहरुको वक्षस्थलको सुन्दरतामा भर पर्छ । अझ रोचक कुरा त के भने एक दिनमा कम्तिमा एक मिनेट महिलाको वक्षस्थलमा आँखा लगाउने पुरुषको आयुमा समेत वृद्धि हुन्छ । यसको कारण पुरुषको मनोविज्ञानमा आउने सकारात्मकता हो ।
ब्रा बनाउने कम्पनी थ्रम्पको एक सर्भेक्षणका अनुसार बेलायती महिलाहरुको
वक्षस्थल अन्य युरोपेली महिलाको भन्दा ठूलो छ । युरोपेली महिलामध्ये ठूला
वक्षस्थल हुनेमा डेनमार्कका महिला दोश्रो, हल्याण्डका तेश्रो स्थानमा छन् । युरोपमा सबैभन्दा सानो आकारका वक्षस्थल भएका महिला इटालीका छन् ।
स्तनको औषत वजन आधा किलो हुन्छ । दुइवटा स्तनको तौल महिलाको सरीरको कुल तौलको एक प्रतिशत जति हुन्छ ।
स्तनमा बोसोको मात्रा अत्यधिक हुन्छ । उमेर बढेसँगै स्तनमा बोसोको अनुपात पनि बढ्छ । पाको उमेरका महिलाको स्तनमा दुध ग्रन्थी सुक्ने भएकाले त्यसको ठाउँ पनि बोसोले लिएको हुन्छ ।
भिडियोको लागी यहाँ क्लिक गर्नुहोला
सकेसम्म बढि कामूक, कसिला तथा ठूला बनाउन महिलाहरुले विभिन्न प्रयास गर्छन् र पछिल्ला दिनमा यसका लागि विकशित देशमा स्तन प्रत्यारोपण लगायतका पद्धति समेत निकै चल्तीमा छन् । हामीले यहाँ वक्षस्थल सम्बन्धि केही रोचक तथ्य प्रस्तुत गरेका छौँ, जसका बारेमा स्वयं आम वक्षस्थल धनीहरु बेखबर हुन सक्छन् :
विश्वमा सबैभन्दा ठूला स्तन भएकी महिला ब्राजिलकी शेला हर्षे हुन् ।
उनले सन् २००९ मा स्तनको सर्जरी गराएर केही ग्यालेन सिलिकनको झोल स्तनभित्र
खाँदेपछि उनको वक्षस्थल निकै विशाल बनेको छ । उनको वक्षस्थलको आकार
३८केकेके छ । तर विश्वमा सबैभन्दा ठूला प्राकृतिक वक्षस्थल भएकी महिलाको
नाम भने नोर्मास्टिट्ज हुन् ।अमेरिकामा गो टपलेस डट ओराजी नामको महिलावादी एन जि ओ छ । यसले केही कुराको विरोध प्रदर्शनका लागि स्तन प्रदर्शनलाई मुख्य अस्त्र बनाउँछ । यो
एन जि ओ का महिलाहरुले टपलेस भएर विरोध प्रदर्शनमा सहभागी हुन्छन् ।
रोचक कुरा के छ भने महिलाका दुइवटा स्तन समान आकारका हुँदैनन् । बायाँ स्तनको आकार दायाँ स्तन भन्दा केही ठूलो हुन्छ । तर आकारको अन्तरलाई
स्वयं महिलाले पनि पत्ता लगाउन कठीन हुन्छ ।
वक्षस्थलमै पर्छ । महिलाहरुलेे आफुप्रति तन्नेरीहरुको आँखा कति पार्न सक्छन् भन्ने कुरा उनीहरुको वक्षस्थलको सुन्दरतामा भर पर्छ । अझ रोचक कुरा त के भने एक दिनमा कम्तिमा एक मिनेट महिलाको वक्षस्थलमा आँखा लगाउने पुरुषको आयुमा समेत वृद्धि हुन्छ । यसको कारण पुरुषको मनोविज्ञानमा आउने सकारात्मकता हो ।
ब्रा बनाउने कम्पनी थ्रम्पको एक सर्भेक्षणका अनुसार बेलायती महिलाहरुको
वक्षस्थल अन्य युरोपेली महिलाको भन्दा ठूलो छ । युरोपेली महिलामध्ये ठूलावक्षस्थल हुनेमा डेनमार्कका महिला दोश्रो, हल्याण्डका तेश्रो स्थानमा छन् । युरोपमा सबैभन्दा सानो आकारका वक्षस्थल भएका महिला इटालीका छन् ।
स्तनको औषत वजन आधा किलो हुन्छ । दुइवटा स्तनको तौल महिलाको सरीरको कुल तौलको एक प्रतिशत जति हुन्छ ।
स्तनमा बोसोको मात्रा अत्यधिक हुन्छ । उमेर बढेसँगै स्तनमा बोसोको अनुपात पनि बढ्छ । पाको उमेरका महिलाको स्तनमा दुध ग्रन्थी सुक्ने भएकाले त्यसको ठाउँ पनि बोसोले लिएको हुन्छ ।
|
|